naar wat er écht speelt
Wie ik ben
Ik ben Alexander, tenniscoach in Haarlem. Als kind stond ik vaak op de baan en probeerde ik spelers als John McEnroe en Jimmy Connors na te doen. Later werkte ik jarenlang in reclame en design. Mooi werk, maar diep vanbinnen zocht ik iets waar ik mezelf beter in herkende.
Op de tennisbaan vond ik dat terug. De beweging, de rust, het contact met kinderen. Alles viel daar op zijn plek.
Wat ik op de baan terugvond
Ik ben dyslectisch en linkshandig. Op school betekende dat veel rode strepen, veel uitleg die langs me heen ging, en het gevoel dat ik niet meekon terwijl ik van binnen precies wist wat ik bedoelde. Ik werd soms als onhandelbaar gezien. Ik had gewoon een andere manier van leren nodig.
Maar dyslexie heeft me ook iets gegeven wat ik niet had willen missen.
Ik denk niet in stappen. Ik zie het geheel. Ik voel beweging voor ik het kan verwoorden. Op de tennisbaan zie ik in één oogopslag wat er speelt bij een kind. Niet wat er technisch fout gaat, maar wat het kind nodig heeft. Dat is geen methode. Dat is hoe mijn brein werkt.
Kinderen die ook anders leren, drukker, stiller, trager, sneller, gevoeliger, voel ik makkelijk aan. Niet omdat ik hun diagnose ken, maar omdat ik weet hoe het is om in een wereld te staan die niet op jou is gebouwd.
Wat ik op de baan doe
Ik laat kinderen spelen. Weinig uitleg, veel bewegen. Niet omdat ik geen uitleg kan geven, maar omdat ik weet dat een lichaam leert door te doen en niet door te luisteren. Dat is geen gemakzucht, dat is wetenschap. En het is hoe ik zelf het beste leer.
Ik speel actief mee. Ik stel vragen in plaats van antwoorden te geven. Ik laat een kind iets tien keer proberen voor ik iets zeg. En als ik iets zeg, is het één ding. Niet vijf.
Waarom
Ghost Academy klein is
Ik heb bewust gekozen voor kleine groepen. Niet omdat ik niet meer aankan, maar omdat aandacht niet schaalt. Een kind dat voor het eerst durft te verliezen, of voor het eerst iets lukt wat maanden niet lukte, dat moment verdient een coach die het ziet. Echt ziet.
Ghost Academy is daarom geen tennisschool met wachtlijsten en schema’s. Het is een plek waar kinderen ruimte krijgen om zichzelf te zijn. Op de baan en daarbuiten.
Ik schreef het oorspronkelijk voor mijn eigen kinderen. Een zacht verhaal over aandacht, gevoel en innerlijke beweging. Zes ghosts die elk iets vertegenwoordigen wat je vaak wel voelt maar niet kunt uitleggen. Later ontdekte ik dat coaches, ouders en kinderen van alle leeftijden zich erin herkenden. Zo werd het boek een brug tussen mijn werk als coach en mijn leven als maker.
Mijn werkwijze is onderbouwd vanuit mijn eigen ervaring, de wetenschap en in lijn met de visie van de KNLTB. Ik kies bewust voor eenvoud en helderheid zodat kinderen tennis leren door tennis te spelen.
Over mij
Ik ben Alexander, tenniscoach in Haarlem. Als kind stond ik vaak op de baan om spelers als John McEnroe en Jimmy Connors na te doen. Later werkte ik jarenlang in reclame en design. Mooi werk, maar diep vanbinnen zocht ik iets waar ik mezelf beter in herkende.
Op de tennisbaan vond ik dat terug. De aandacht, de rust, de beweging en het contact met kinderen. Alles viel daar op zijn plek. Vanuit die ervaring is Ghost Academy ontstaan. Een plek waar tennis meer is dan sport. Het is een manier om vertrouwen te bouwen, ritme te vinden en plezier te ervaren. Een plek waar kinderen kunnen ontdekken wie ze zijn en hoe ze bewegen.
Omdat ik zelf dyslectisch en linkshandig ben, weet ik hoe het voelt om dingen net wat anders te doen. Op school ging dat niet vanzelf. Mijn schrift stond vaak vol rode strepen en de uitleg van de juf of meester bestond uit heel veel praten. Voor mij werkte dat niet. Het resultaat was dat ik soms als “onhandelbaar” werd gezien, terwijl ik vooral een andere manier van leren nodig had.
Juist daardoor zie ik nu dat anders zijn een kracht kan zijn. Die ervaring neem ik mee op de tennisbaan: ik wil kinderen laten zien dat er niet maar één manier is om te leren. Waar ik op school vastliep in woorden, kies ik nu voor doen, ervaren en ontdekken. Voor mij is tennis daarom meer dan techniek: het is een middel om zelfvertrouwen, weerbaarheid en plezier te ontwikkelen.